دختر زمستونی

من از دوستت دارم...

loveofhell — Sat, 28 Feb 2009 18:47:18 GMT

خواستم فقط بگم یاد اون روزا بخیر!

روزایی که من حسرت یه قایم باشک درست و حسابی می خوردم

که تو چشم بذاری

و من گورم رو گم کنم...

به همین راحتی فرمانروای شریف!

تولد نحسم تسلیت!

tHe enD oR to BE cOntiNUEd

loveofhell — Mon, 22 Sep 2008 18:14:18 GMT

شاید یه مدت اینحا ننویسم...

هر کسی هم خواست نوشته هامو بخونه میتونه بره اینجا :

NO SMOKE

شاید دوباره برگشتم...

شاید هم تعطیلات خوش گذشت!!!

شاید واسه بعضی از روزها بازم اینجا بنویسم...

با اینکه خیلی دوستت دارم

زمستونخونه ی عزیزم

خداحافظ....

تولدت مبارک خوش اومدی ستاره...

loveofhell — Sun, 03 Aug 2008 21:51:51 GMT

Another year older
And what can I say
Other than I love you
On your special day

Years have past
From when we first met
These have been times
I will never forget

Always remember
That I'm thinking of you
Not just on your birthday
But every other day too

So I wrote you this poem
And give you my heart
To show that you mean the world
To me, every part

روزام اونقدر سریع می رفتند که دیگه تو باورم هم نمی گنجید

نباشی...

روزام اونقدر شاد و بی دغدغه می گذشت

که دیگه طعم غم یادم رفته بود

یادم رفت چقدر واسه لحظه لحظه داشتنت دعا کردم

چند سیل اشک ریختم

چند سال بزرگ شدم

امیر!

من واسه همون چند ماه به اندازه همه عمرم تغییر کردم

کل وجودمو برات تغییر دادم

اخلاقمو

طرز تفکرمو

قیافه مو

حتی نوع حرف زدنم رو…

همونی شدم که می خواستی

به خدا منت سرت نمیذارم

مطمئنا چیزی که تو میخوای خواسته ی من هم هست

اینو همیشه بهت گفتم

و میگم…

امروز

سومین باریه که تولدت رو تنهایی جشن می گیرم

هیچوقت روز تولدت کنارت نبودم

اما امسال خیلی غریبم

حداقلش این بود که سالهای پیش بهت می گفتم

""تولدت مبارک""

امسال حتی از این نعمت خشک و خالی هم درغیم کردی

این رسمش نبود

به خدا قسم این رسمش نبود

بی وفایی کردی اینبار…

روز تولدته

نمیخوام دوباره طومار گله و شکایت هامو از نو بنویسم

خودت هم خوب می دونی باهام چیکار کردی

مطمئنم که الان تو ذهنت میگذره

که غرل چه جوری کنار اومد با نبودنم…

کنار نیومدم امیر

فقط دارم تحملش می کنم

باهاش زندگی می کنم

درد وقتی از چند ماه بگذره

دیگه درد نیست

مثه وجودت میشه

بخشی از روحت و تنت

درد جدایی از تو هم همین طوره…

خیلی وقته تو وجودمه

از همون روزی که تولد من بود

تا همین روزی که تولد توئه!!!

دوستت دارم

تولد مبارک

و اینکه

نوزده سالگیت هم بالاخره تموم شد

هانی…

این آخرین سال از دومین دهه عمرته

هدرش نده

حرومش نکن

و یه چیز دیگه

من آخرش هم فهمیدم کسی که نوزده سالش تموم میشه

بهش میگن نوزده ساله

یا میگن بیست ساله

به خاط اینکه بیستمین سال رو شروع کردی…

(کسی اگه می دونه بهم بگه)

در آخر اینکه:

آغاز بیستمین سال زندگیت…….مبارک!!!

What a beautiful day,
It is today,
To think that you were created its your BIRTHDAY

A pure soul ,with a magical spirit,
A warm nature and a warm heart,
If you were not here, I wouldn’t be here....
I want you know how much that I care!

Happy Birthday to you on this special day,
To a special person who deserves the best
Best wishes to you,
My beautiful king,
I love you so much,
You’re my everything,

Happy birthday again, on this special day!
I love you to pieces, my darling

روی زمین نشستم ... زانو هامو جمع کردم توی بغلم ... از اتاق رفته بود بیرون .

اشکام آروم سرازیر شدن ... سعی کردم صدام به هق هق تبدیل نشه

برگشت ... رفت جلوی آینه ... پشتم بهش بود ...

- اینجوری از مهمونت خداحافظی میکنی ؟

جوابشو ندادم !

برگشت نگاهم کرد ... سنگینی نگاهشو حس کردم ... اما به روم نیاوردم ... اومد طرفم ...

بازوهام رو گرفت و از روی زمین بلندم کرد ... حوصله ی هیچ کاری نداشتم حتی راه رفتن !

منو نشوند روی صندلی ... خودشم جلوی پام روی زمین نشست ...

موهام ریخته بود توی صورتم و گریه میکردم ... بی صدا اشک میریختم ...

احساس می کردم هرچی بیشتر اشک میریزم بیشتر می سوزم ...

لبامو غنچه کردم و مثل یه بچه ی مظلوم نگاهش کردم ...

اونم بغلم کرد و منو نشوند روبه روی خودش روی زمین

( عاشق این قدرت و نیروش بودم ... اون کسی بود که این احساس را که قدرت دارد در من به وجود می آورد و حس میکردم هر تصمیمی میگیرد درست است ! )

دوباره اون شد مثل یه پدر مهربون و صبور و من یه بچه ی لج باز و اخمو ...

بازم گریه کردم ...

- میشه بپرسم چرا گریه می کنی ؟؟؟

لحنش مهربون بود ... این یعنی آشتی ! بازم گریه کردم ... اشکام دست خودم نبودن ...

بغلم کرد ... دستامو گرفت ... داستاش داغ بود گرمایی که تا عمق وجودم نفوذ کرد ...

شایدم دستای من خیلی سرد بودن ... دیگه به هق هق افتادم ... محکمتر فشارم داد !

- گریه نکن !

-خب توهم نرو !

- نرم دیرم میشه !

- تموم شد ؟

- نه گلم ... مگه برای تو تموم شد ؟

- با تمام وجودم گفتم : نه هرگز !

زل زد بهم ... گفتم : چیه دیوونه ندیدی ؟

- نه فرشتمو ندیدم ...

جوابشو ندادم ... اما تو دلم گفتم ... تو هم قبله گاه منی ... می پرستمت فرمانروای با شرافت من !

گفت پس گریه نکن ...

- باشه . پس توهم منو ببخش به خاطر تموم بدی هایم !

فقط نگاهم کرد ... نمیدونم بخشید یا نه ؟!

اما آخرشم رفت ... قبل رفتنش گفت چشماتو ببند ...

با صدای در که بسته شد به خودم اومدم ... لبهاشم مثل آغوشش داغ بود !

حالا من تنها شده بودم و حالا حالاها فرصت داشتم بشینم و زار زار گریه کنم ...

پ.ن1: قرار بود مهمونی بگیری منم دعوت کنی...یادته؟

پ.ن2: خیلی دلم میخواست میتونستم فقط یه تبریک بهت بگم.

پ.ن3: همیشه گفتم شب تولدت هر آرزویی کنی برآورده میشه.

پ.ن4: از ته دلم میخوام که خوشبخت باشی...هرجا،با هرکی!

پ.ن5: غزل همیشه عاشقت می مونه تا بیای.

پ.ن6: تولدت مبارک فرمانروای با شرافتم.

پ.ن7: دوستت دارم........

... INCOMPLETE ...

loveofhell — Tue, 08 Jul 2008 17:45:18 GMT

نه...

این قرارمون نبود تو بی خبر بری

من خسته شم که تو همسفر بری

نه...

این قرارمون نبود من رنگ شب بشم

تو سرسپرده شی، من جون به لب بشم

باور نمی کنم این تو، خود تویی

این تو که از خودش، بیخود شده تویی

باور نمی کنم عشق منی هنوز

گاهی به قلب من سر میزنی هنوز

وقتی زندونی تو هوس

مثل پروازی تو قفس

این رسم همراهی نشد ای همنفس

وقتی قلبت از من جداست

سرگردون بی همصداست

انگار دستت با دست من نا آشناست.........

Empty spaces fill me up with hopes
     Distant faces with no place left to go
     Without you within me I can't find no rest
     Where I'm going is anybody's guess

     I've tried to go on like I never knew you
     I'm awake but my world is half asleep
     I pray for this heart to be unbroken
     But without you all I'm going to be is
     INCOMPLETE!!

     Voices tell me I should carry on
     But I am swimming in an ocean all alone
     Baby, my baby
     It's written on your face
     You still wonder if we made a big mistake

     I've tried to go on like I never knew you
     I'm awake but my world is half asleep
     I pray for this heart to be unbroken
     But without you all I'm going to be is
     INCOMPLETE!!

     I don't mean to drag it on
     But I can't seem to let you go
     I don't wanna make you face this world alone
     I wanna let you go (alone)

     I've tried to go on like I never knew you
     I'm awake but my world is half asleep
     I pray for this heart to be unbroken
     But without you all I'm going to be is
     INCOMPLETE

INCOMPLETE

پ.ن1:تا روز تولدت اینجا آپ نمیشه.

پ.ن2: دوستانی که میخوان نوشته هامو تو این مدت بخونن برن اینجا :لینکشو برداشتم...

سنگ قبر آرزوهام...

loveofhell — Mon, 23 Jun 2008 12:24:43 GMT

آسمان چشم او آیینه ی کیست؟

آنکه چون آیینه با من روبرو بود

درد و نفرین، درد و نفرین بر سفر باد

سرنوشت این جدایی دست او بود

همیشه دلم میخواست یه قایق داشته باشم تا با اون برم کل دنیا رو بگردم.

پارو بزنم

تنها...

اونقدر پارو بزنم و جلو برم که تموم آبهای روی زمینو از رو ببرم

تا جایی که...

ولی حالا دیگه نمیشه

دیگه نمی تونم واسه دل خودم کاری بکنم

دیگه نمی تونم به حرف قلبم گوش بدم

باید ببینم تو چی میخوای.

ولی این که انصاف نیست

هست؟؟؟

چرا همیشه من باید.... چـــــــرا؟

یادته می گفتی اسمتو صدا نزنم چون گریه ات می گیره؟

یادته می گفتی .....................................................

حرفتو باور داشتم اما قبول نداشتم

می دونی فرق این دو تا چیه؟

باور مربوط به قلبه ولی قبول کردن به ذهن.

چون همیشه اول در مورد یه چیز فکر می کنند بعد اونو می پذیرند.

من هم اگه بخوام یه ذره فکر کنم.... خوب...

نمیشه دیگه!

....

تو قایق منو تبدیل به کشتی کردی

اما کشتی که بدون کاپپیتان حرکت نمی کنه

واسه همین کشتی رو گذاشتم کنار و دویاره رفتم سراغ قایقم.

اما...

قایقم تو موج غم چشمات غرق شد...

منم که توش بودم.

واسه همینه مدت هاست شیفته ی چشماتم

واسه همینه غزق نگاهتم

چون قایق شکسته ام رو تو وجود تو پیدا می کنم

دوستت داشتم و دارم.

می فهمی؟

تو قایق زندگی منو خرد کردی

اما من دیگه واسه گشتن دنیا احتیاجی به قایق ندارم

چون چشمان تو سرزمین منند

من تو عمق نگاهت هانم رو پیدا می کنم

وقتی با توام تو آسمونام

واسه همینه دستام سرده.... (افزایش ارتفاع=کاهش دما)

....

به پات می افتم

التماست می کنم

تو رو قسم به قول و قرارامون

قسم به قسم هات

اون قایقی رو که شکسته است بهم پس نده...

اگه شکستیش مهم نیست.چون تا وقتی پیش توئه فقط ارزش داره.

تو مگه مال من نبودی؟

مگه...

بذار مطمئن بشم

بذار دوباره ایمانم رو بهت نشون بدم

فرمانروای با شرافت من!

....

خیلی وقته سفر با قایق یادم رفته

پارو هام رو هم گم کردم

نمی دونم یهو چی شد که همه چیز بهم ریخت

اما...

من دیگه نمیخوام کل دنیا رو پارو بزنم

میخوام سوار این قایق شکسته بشم و تا عمق چشمات برم

غرق بشم تو وجودت

چون

چشمان تو سرزمین منند!!!

گریه مکن که سرنوشت

گر مرا از تو جدا کرد

عاقبت دلهای ما را

با غم هم آشنا کرد

چهره اش آیینه ی کیست؟

آنکه با من روبرو بود

درد و نفرین بر سفر،

این گناه از دست او بود

ای شکسته خاطر من

روزگارت شادمان باد

ای درخت پر گل من

نوبهارت ارغوان باد

ای لبت خورشید خندان!

سینه ی تاریک من

سنگ قبر آرزو بود

آنچه کردی با دل من

قصه ی سنگ و سبو بود

من گلی پژمرده بودم

گر تو را صد رنگ و بو بود...

دو سال پیش دختر زمستونی تو گرمای تابستون

هوس برف و یخ کرد

اومد و یه خونه ی برفی ساخت

تا همیشه

وقتی خیلی تنهاست

یا خیلی...

یه جانپناه داشته باشه!

چه روزای قشنگی بود

یادته؟؟؟؟

خاطره ی ساختن این زمستونخونه همراهه با چند تا خاطره دیگه!

با روزای شیرین و قشنگ تابستون 85

عجب روزایی بود...

حیف که گذشت!

زمستانخانه ام دو ساله شد.

تولدش مبارک!!!

پ.ن1: فردا میرم مسافرت. شاید یه هفته یا 10 روزی نباشم.

پ.ن2: راستش جمعه سالگرد تولد دو سالگی وبلاگمه.چون نیستم الان جشن گرفتم.

پ.ن3: غزل بدجوری دیوونه شده،هاااااااااااااااااانی...

پ.ن4: دلم تنگ است..........................................می بینی چه سر ریزم؟؟؟

DesTinY oR misTAke

loveofhell — Fri, 13 Jun 2008 08:43:18 GMT

من گریزانم از این خسته ترین شکل حیات

و از این غربت تلخ

که به اجبار به پایم بستند

می گریزم از شب

می گریزم از عشق

و تو ای پاک ترین خاطره ها

همه جا در پی تو می گردم...

دو سال پیش بود...

همین روز... همین ساعت... همین لحظه...

که اولین سلامو گفتی.

چهارشنبه بود.

مثل تمام چهارشنبه های دیگه

نه همه ی چهارشنبه ها

فقط چهارشنبه هایی که با تو گذشت

چند روز پیش فهمیدم اولین روز هم...

داشتم تقویم سال 85 رو نگاه می کردم

چشمم افتاد به 24 خرداد

چهارشنبه.....................

نفرین به این چهارشنبه های کذایی

یادته؟

بچه بودیم نه؟

نمیخوام داستان تعریف کنم.

دوست ندارم یاد روزای گذشته بیفتم.

با اینکه بعضی هاشو می پرستم.

اما وقتی میرم به گذشته ها

همه چیزو به یاد میارم

چه خوب!

چه بد!

گفتی که روزای بد بیشتر بوده

قبول دارم

اما شیرینی روزایی که کنارت بودم انقدر زیاده که تلخی اونا رو می بره.

بزرگ شدم... نه؟

تو هم خیلی بزرگ شدی...

انقدر بزرگ که قلب من جا کم آورد.

تو هم که طاقت نداشتی یه کم تحمل کنی تا قلبم جا باز کنه...

حق داشتی

منم بهت حق میدم.

اشکال از دل کوچیک من بود...

دیدی دوباره رفتم تو خاطرات.

امیدوارم خونه ی جدید به اندازه ی کافی جا داشته باشه

برای بزرگیت

برای وقارت

...

تا حالا دقت کردی دنیا چقدر عجیبه!

خدا هم همین طور.

خدا دوست داره هر چند ماه یه بار قدرتشو به رخم بکشه

واسه همین هم تو رو آورد تو زندگیم.

نمی خوام این روز قشنگ رو خراب کنم

ولی ظرف تحملم سر ریز شده

میدونم................................

معجزه ی مرداد من!

فرمانروای با شرافتم!

چه در شبهای تنهاییم با صدات بخوابم

چه نخوابم

چه دوستت دارم هاتو هر شب بشنوم

چه نشنوم

چه تو گرمای آغوشت به دیدار مهتاب برم

چه نرم

بازم وجودتو احساس می کنم

بازم تو رو مال خودم میدونم

و خودم رو برای تو.....

آره

نمیخوام دروغ بگم

ولی حسرت میخورم

حسرت روزایی که ساده گذشت

و من ندیدمشون

انقدر محو چشمات بودم

انقدر شیفته حرفات بودم

که فکر می کردم تا ابد مال خودم می مونی

نمی دونستم

به این زودی

........

.....

...

ازت ممنونم

ممنونم که اجازه دادی حتی برای چند ماه خوشبختی رو حس کنم

ممنونم که اجازه دادی دنیا رو تو دستام بگیرم

ممنونم که به حرفام گوش دادی

ممنونم که منو فهمیدی

ممنونم که هر کاری خواستم انجام دادی

ممنوم که وانمود به چیزی کردی که اصلا وجود نداشت

ممنونم که که با قول و قرارات سرگرمم کردی

ممنونم که بهم اجازه زندگی دادی

ممنوم که باهام همدردی کردی

ممنونم که گذاشتی تو رو فقط و فقط مال خودم بدونم

ممنونم که گفتی تا ابد مال تو ام

ممنونم که گفتی تا ابد مال منی

ممنونم که منو محسور وجودت کردی

ممنونم که آغوشتو برام باز کردی

ممنونم که تو چشمام نگاه کردی و گفتی "دوستت دارم"

ممنومم که با بوسه هات منو مست کردی

ممنونم که دستاتو به من دادی

ممنونم که آغوش گرمتو آرامش بخش روحم کردی

ممنونم که حسرتمو دیدی و ...

ممنونم که منو مهم دونستی

ممنونم که واسم دل سوزوندی

ممنونم واسه همه چیز

واسه همه چیز!

.........

......

...

شبها تو خیالم باهات حرف می زنم

به یاد........................................

به یاد غزلت

بغلم می کنی؟؟؟

نفرین بر من .. نفرین بر تو ..

نفرین بر لحظه ی آشناییمان .. نفرین بر دم و داعمان .. نفرین بر نگاه گره خورده یمان ... نفرین بر عشق من...

نفرین بر نفرت پنهان تو .. نفرین بر شیدایی من .. نفرین بر چشمان تو... نفرین بر پاکی من...

نفرین بر سادگی تو ... نفرین بر سلام من .. نفرین بر خدا حافظ تو .. نفرین بر دل شکسته ی من .. نفرین بر نگاه خسته ی تو .. نفرین بر سکوت همیشگی من ... نفرین بر کلام تو .. نفرین بر دست های تو.. نفرین بر لحظه ی انتظار من .. نفرین بر رویای تو .. نفرین بر شوق دیدار من .. نفرین بر خاطره ی تو..

نفرین بر وعده گاهمان .. نفرین بر قهر هایمان .. نفرین بر آشتیهایمان .. نفرین بر شب های بلند هجران .. نفرین بر روزهای کوتاه وصال .. نفرین بر با تو بودن .. نفرین بر بی تو بودن .. نفرین بر خنده های شیرین تو .. نفرین بر گریه های تلخ من .. نفرین بر آغوش گرم تو .. نفرین بر منطق من .. نفرین بر احساس تو ..

نفرین بر دست سرنوشت

نفرین بر دست تقدیر ...

نفرین بر من ...

نفرین بر ت .. ت .. نه نه نفرین بر من !

پ.ن1: اونجوری که میخواستم نشد امروز...

پ.ن2: میدونی بیشتر از همه چی آزارم میده؟؟؟ قولهای به باد رفته!

پ.ن3: یکی از حرفات بدجوری تو ذهنم موج میزنه. حسرت و سیگارو میگم.

پ.ن4: نشد دیگه... این که گریه نداره!!!! پس چرا چشمام سرخه؟؟

پ.ن5: روزها در گذرند....... شب به تسکین دعا می خوابم.

پ.ن6: مواظب خودت باش. دوستت دارم.(قبل از اینکه تو بگی "بوووس")

پ.ن7: جاش موند... جای سه تاش مونده.

پ.ن8: منتظرم. نمیخوای گوشی رو قطع کنی؟خیلی وقته گفتی خدافظ!

پ.ن9: تو که میدونی هیجوقت اول قطع نمیکنم.تازه وقتی قطع کردی هم...

پ.ن10: تق...................بوق...بوق...بوق...بوق...

بدون عنوان

loveofhell — Sat, 31 May 2008 14:55:18 GMT

از آدمای غیر خصوصی

که نظرات خصوصی میذارن

بیزارم...........

پ.ن: دلیل خاصی ندارم. آدم واسه احساساتش دلیل نمیخواد...

God is LOVE

loveofhell — Thu, 22 May 2008 10:15:18 GMT

آیا او در سختی ها به جز من از دیگری آرزومند است؟

و حال آنکه سختی ها به دست من است.

آیا به غیر من امیدوار است و با پنجه ی خیال در ِ دیگری را می کوبد؟

و حال آنکه کلید درهای بسته به دست من است.

در خانه ی من به روی کسی که مرا بخواند باز است.

چه کسی در مصیبت های خود مرا مورد آرزوی خویش ساخت

که من او را به آرزویش نرساندم؟

و چه کسی در پیشامد بزرگی که برای او کرده بود،

به من امیدوار شد که من امید او را از خود بریدم؟

من آرزوی بندگانم را در خزانه ی غیبم نگهداری کردم

و آسمانهایم را با فرشتگانی که با نیرویی خستگی ناپذیر به تسبیح من مشغولند، پر کردم

و به آنها دستور دادم که درهای اجابت را میان من و بندگانم نبندند،

لیکن اکثر بندگان به گفته من اعتماد ننمودند.

کسی که مصیبتی از مصیبت های من بر او شبیخون زند،

مگر نمی داند که جز من احدی قادر به برطرف کردن آن نیست؟

پس چرا آن مصیبت زده از من غافل است؟

این من بودم که آنچه را از من نخواسته بود به او عطا کردم

پس آنگاه که داده ی خود را از او باز پس گرفتم

از من باز نخواست و از دیگری خواستار شد.

مگر آرزوها در نزد من متوقف نیست؟

جز من که بر آرزوها پایان بخشد؟

اگر اهل آسمان و زمینم همگی به یکباره دست امید و آرزو به سوی من دراز کنند

و من به هر یک از آنها به اندازه آرزویشان عطا کنم، ذره ای از ملک من کم نشود.

چگونه کم شود ملکی که قیوم و سازنده ی آنم؟!

به عزت و جلال و بزرگواری و مقام سلطنتم سوگند،

هر کس از غیر من آرزویی کند، او را به ناکامی کشانم و جامه خواری بر اندامش کنم

و از مقام قرب به کناری زده و از وصل خویش دورش سازم. . .

رفتم کنار پنجره... هوای سرد بیرون از درز کنار در عبور کرد و صورتمو لرزوند.

ماه پیداست!

نور سفیدش داره شب سیاه رو عاشقونه رنگ می بخشه... چه تضاد قشنگی!

دستم میره طرف دستگیره تا...

چه هوای سردی... هجوم سرما وجودمو منجمد کرد.

کت سیاهمو رو پوشیدم.

سنگ سرد تراس دیوونم می کنه... جالبه اتاق آدم به تراس باز بشه و از اونجا هم پله بخوره به حیاط!

از پله ها میام پایین... هر وقت یادت می افتم......................................................................

آهن زنگ زده ی سومین پله زیر پام قیژقیژ می کنه!

انگاری میخواد همه رو صدا کنه و بگه من، تنها، نیمه شب پامو از اتاقم اونورتر گذاشتم.

البته کسی که منو نمی بینه.

کت سیاه... شلوار جین تیره... موهام هم که به قول خودت پر کلاغیه! تو سیاهی شب گم میشه.

عرض حیاط رو بارها طی می کنم.

منتظرم پاهام خسته بشه و مجبورم کنه وایسم! اما نمیخواد به دل من راه بیاد...

زود باش دیگه! میخوام یه گوشه وایسم و خیره شم به پنجره های خاموش خونه های به خواب رفته !

کاش تو الان اینجا بودی...

دستات میشد سرپوش دستام!!!!! آغوشت گرمابخش تنم!!!!!

فرمانروای شریفم، کجایی؟

بالاخره پاهام از لجبازی دست برداشت.

ایستادم.

به دیوار سرد حیاط تکیه دادم. دستامو حلقه کردم دور سینه هام... انگار میخوام بغلت کنم!

بغلت کنم.............بغلت کنم...............بغلت کنم................بالاخره بغلت کردم!

چشمم می افته به یه چیز سفید و براق که کنار پام افتاده.

آروم کنارش می شینم و می گیرمش تو دستام.

سرد ِ سرده.... بلندش می کنم و می آرمش جلوی چشمام!

قاصدکه!

یه قاصدک یخ زده!حالا می فهمم چرا صدامو نمی شنیدی...

قاصدک ِ قاصد دلتنگیم خیلی وقته یخ زده و یه گوشه افتاده!

برش می دارم.

زود میرم تو اتاق و میذارمش روی شوفاژ گرم. بلکه یخش آب شه!!!!!!!!!

بهـــــــــــــــار جوونه ها باز شد.......درختا شکوفه زد....... قاصدکم اما......

تابســـــــتون شکوفه ها میوه شد....... میوه ها رسیده شد...... لیک هنوز قاصد کوچکم......

پاییــــــــــــــز برگ ها زرد شد......زمین خیس شد...... ای خدا! یخهای قاصدکم محکمتر شد......

زمســـــــتون برگها ریخت......زمین سفید پوش شد...... قاصدکم رنگ باخت......

قاصدکم هنوز یخ زده!

روزها فقط برای من تکرار میشه لیک...

مرده، مرده است!!!!!

گذر خدا...

loveofhell — Sun, 11 May 2008 20:17:18 GMT

هر روز از اونجا رد میشدم تا اینکه...

از حیاط کوچیکش گذشتم و رسیدم جلوی در کوتاهش

سرمو خم نکردم که برم تو به جاش زانوهامو تا کردم (انگاری از قصد درشو کوتاه ساختن که سر خم کنی)
رفتم تو...

خواستم برم جلو دعا کنم اما وقتی تو چشماش نگاه کردم همونطور عقب عقب برگشتم.

اومدم بیرون...

اینبار اونجوری که خودش میخواست وارد شدم

سر خم کردم

دوباره نگاهمون به هم گره خورد اما مثه قبل نگاهم نمیکرد.

انگاری می خندید...

همونجا کنار در وایسادم می ترسیدم جلوتر برم.

آخه آدم گناهکاری مثل من مگه چقدر می تونه بهش نزدیک بشه؟!؟!

تا همین جا هم که اومدم از گلیمم یه دنیا فاصله گرفتم.

نگاهم تمام محوطه داخل رو گشت.

از سقف گرفته تا اون اتاقک تو زاویه ی دیوار و...

نگاهم رو اون اتاق چوبی ثابت موند.

فقط یه در داشت

اتاق اعتراف!

جالبه نه؟؟؟؟

هفته ای یه بار میری می شینی تمام گناهاتو جا میزنی جلو یه آدم

مثلا میگی من تو این هفته 15 بار دروغ گفتم که 3 تاش مصلحتی بوده...

اونم واسه ات یه قبضه جریمه می نویسه.

"فرزندم!پنج شب ایتام را اطعام کن خداوند بخشندگان را می بخشد. مسیح همراهت...روح القدس حافظ روحت..."

اینجوری میشه که بار گناهات سبک میشه

می تونی باقی روزاتو خوش بگذرونی به گمان اینکه پاکی...

اگر هم باز گناهاتو تکرار کردی غصه نخور.

کافیه تو این اتاق کذایی بشینی و اعتراف کنی.

کاش به همین راحتی بود.

رفتم روی تنها صندلی اتاقک خالی نشستم.

نمی دونم پشت اون پنجره کسی بود یا نه

اما صدای نفس کشیدن هاش می اومد...

شروع کردم به حرف زدن.

از همه چیز واسه اش گفتم

از دو سال پیش این موقع

از تموم آدمایی که شناخته بودم

از تموم کارایی که کرده بودم

از همون آدمی که...

از حرفاش

از خوبی هاش

از بدی هاش

از دل سوزوندن هاش

از دروغ هاش

از رفتن هاش

از برگشتن هاش

از عشقش

از تنفرش

از دلسوزی هاش

از وجودش

از خودم

از روزای دیدار

از شبگریه هام

از قرارهای بی ملاقاتیم

از جدایی

از انتظار

از گریه هام

از دردم

از عشقم

از امیر

از امیر...

از این فرمانروای شریف!

گوش داد و گوش داد...

رسیدم به امروز!

حرفام که تموم شد منتظر موندم که نسخه ی منو هم بپیچه.

اول آروم سرفه کرد

" تا به حال همچین اعتراف سنگینی رو نشنیده بودم. می دونی فرزندم تمام آدمایی که میان اینجا از کاراشون پشیمون شدند و اومدند طلب بخشش کنند اما تو... تو یه جوری حرف میزنی که انگار... نه تو واسه من اعتراف نمی کردی. تو فقط یه گوش شنوا میخواستی که به حرفات گوش بده. تو گناهی نکردی. عشق هم هدیه خداونده مواظب این هدیه ی با ارزش باش... مسیح همراهت"

و آروم تر از قبل پنجره رو بست.

همونجا نشسته بودم و به حرفاش فکر میکردم.

به لحن آروم صداش...

به دلم نشست. می دونی چرا؟

چون نه راهنماییم کرد

نه منو از کارهام نهی کرد

و نه تشویقم کرد

فقط آرومم کرد...

همین!

پ.ن1: مطمئنا این تنها چیزی بود که لازم داشتم.

پ.ن2: اگه اهانتی به ارمنی های عزیزم شده منظوری نداشتم.

پ.ن3: جالبه خونه آدم دیوار به دیوار کلیسا باشه نه؟

یه چند روزی تعطیله...ولی برمی گردم!

loveofhell — Sun, 13 Apr 2008 14:58:18 GMT

ایول... دست مریزاد...

چه عدل و عدالتی تو داری...

کیف می کنم وقتی حکمی رو میبینم که واسه زندگی من نوشتی!

چرا داری حکمت رو نصفه میخونی؟

یعنی اینقدر ازم خسته شدی؟

میخوای طناب دارت رو به خاطر گناه نکرده ام بالا بکشی؟

حبس برام کافی نبود؟

آره با توام...

تویی که اون بالا نشستی و فکر میکنی عدل رو بین همه تقسیم کردی،

البته توقعی هم نمیشه داشت...

تو این دنیایی که هر گوشه اش یه بدبختی نشسته و به حال خودش می ناله

من کی باشم که حرف مفت بزنم؟

میدونی من تو 3-4 ماهه چند بار آرزوی مرگ کردم؟

میدونی داری عزیز ترین هامو ازم می گیری؟

آخه بی معرفت چرا؟؟؟؟

تو که دیدی... من امیرم رو دو دستی تقدیمش کردم...

آخه گناه من چیه؟ مگه یه آدم تو 15 سال زندگی چقدر میتونه بدی کنه؟

آهای با توام.

تویی که اون بالا رو تخت شاهنشاهیت نشستی

و هرجور عشقت کشیده خوشبختی رو تقسیم کردی،

به یکی اینقدر دادی که توش غلت بزنه و به یکی هم...

قربون عدلت برم.

میگی من هر کی رو دوست داشته باشم تو دنیا بهش سختی میدم.

آخه تو چیه منو دوست داری؟

نه ایمان درست حسابی دارم، نه دین سرم میشه...

خسته شدم از این دنیات.

نخواستم.

من نه جونم رو میخواک نه دنیات رو.

فقط بذار تو یه زندون انفرادی بمیرم.

حالا من هیچ... بقیه چه گناهی کردن که باید با من روبرو بشن؟

فرمانروای شریفم، گناه تو چیه؟ اینکه من عاشقتم؟

شهزاده من،گناه تو چیه؟ اینکه فرمانروای قلب من عاشقته؟

اگه دلت واسه من نمیسوزه واسه اون آدمایی بسوزه که اطرافم هستن.

گناه اون چیه که عاشق منه؟ که من ِ سنگدل گیرش افتادم؟

آره... سنگدلم.

چون هیچکس رو نمی تونم بذارم جای کسی که تو روحم رسوخ کرده.

همه و همه چه گناهی دارن که باید هر روز با صورتک من روبرو بشن؟

صورتکی که خیلی شاده اما تو دلش دیگه هیچی نیست...

هیچی براش مهم نیست.

که مرده و فقط یه جسم رو دنبال خودش می کشه؟

بُکش دیگه...راحتم کن.

بذار همه بفهمن من لیقت ندارم تو این دنیا باشم.

پ.ن1:شاید یه مدت چیزی ننویسم.

پ.ن2:شاید هم فردا برگشتم.

پ.ن3:میخوام یه مدت برم جایی.میخوام برم زمستون.

پ.ن۴:برمیگردم چون اینجا متعلق به من نیست که اختیارشو داشته باشم.

پ.ن۵:پس فعلا تعطیل...