اون روزای قشنگی که، با هم بودیم یادت میاد

که می گفتی به چشام، بی تو شبا خواب نمیاد

یه نگاه به قبلنا کن خوشیمون اون لحظه هام

حالا که داری میری بگو چی می بینی تو چشام

عزیزم حالا چی شد دلت یهو اینجوری شد

تو که بی وفا نبودی اهل این حرفا نبودی

دارم از غصه می میرم چی شده با من غریبی

بی تو من تو صد تا تقویم یه خزون بی بهارم

نگو که دوستم نداری، آخه من باور ندارم

نگو نمی تونی دیگه با من بمونی نگو نگو درد منو عزیزم نمی دونی

نگو میرم و دیگه پیدام نمیشه باید تنها بمونی

چه جوری به نبودنت عادت کنم چه جوری بغض سنگین تو گلومو بشکنم

تو اتاقم که هنوز پر از عطر توئه کاش بشه یه جوری خودمو راحت کنم

روز آشناییمون بود چقدر قشنگ

حرفات به دل نشست، بود چقدر قشنگ

یه نگاه به قدیم کن، بود لحظه هام خوش

حالا تو نیستی و شده همه لحظه هام خشک

آرامش داشتم با دیدن اون صورت زیبات

اما ترکم کردی با خشونت بی جات

یادته رو کاغذ به من دادی نوشته ی کمی

تو می گفتی تو بدی هام هم فرشته ی منی

یادمه می گفتی " تو تنها ستاره ی منی"

تو واسم می مردی با تنها اشاره ی کمی

چه روزای خوش و خاطراتی داشتیم با هم

من و تو با بدی هامون همو خواستیم باز هم

نگو باید بری نگو نمیشه بمونی

نگو اسممو زیر لب دیگه نمیشه بخونی

نگو نمی تونی دیگه با من بمونی نگو نگو درد منو عزیزم نمی دونی

نگو میرم و دیگه پیدام نمیشه باید تنها بمونی

چه جوری به نبودنت عادت کنم چه جوری بغض سنگین تو گلومو بشکنم

تو اتاقم که هنوز پر از عطر توئه کاش بشه یه جوری خودمو راحت کنم

بذار ستاره ها به جای ما قضاوت کنن

این تو بودی که باعث شدی بهت عادت کنم

حرفات قشنگ بود برعکس باطنت

زنده میشه برام حتی از عکست، خاطره

من که همه دلخوشیام بود، دستات

حالا تو کجایی من کجام؟ دور از تو

بگو بی معرفت تا حالا گفتم ازت بد به کی؟؟؟؟؟

آخه دلیلی داره همه جا ازم بد بگی؟؟؟؟؟

واسه منه تنها، همین وجودت بسه

اگه بگم فراموشت کردم دروغه محضه

نه عاشق نگاتم نه عاشق صدات

نه هوسی و مست اون برق تو چشات

من دیوونتم، آره دیوونه وجودت

تو دوستم داری، نمی شکنه دیوونه غرورت

دیگه واسم غریبی ولی غریب آشنا

چون با وجود تو شدم واسه همیشه آشنا...

 نگو نمی تونی دیگه با من بمونی نگو نگو درد منو عزیزم نمی دونی

نگو میرم و دیگه پیدام نمیشه باید تنها بمونی

چه جوری به نبودنت عادت کنم چه جوری بغض سنگین تو گلومو بشکنم

تو اتاقم که هنوز پر از عطر توئه کاش بشه یه جوری خودمو راحت کنم...

 

پ.ن۱: هر دوتون رو دوست دارم. هم تو شهزاده ی عزیزم هم تو فرمانروای شریفم.

پ.ن۲: شهزاده ی من! بهت اطمینان کامل دارم پس مواظب امیر قلبم باش.

پ.ن۳: فرمانروای شریفم! آند.. (اسموشو نمیارم همون شهزاده) منو اذیت نکن.

پ.ن۴: اینجا که دیگه حق دارم حرفای دلمو بزنم پس ازم نخواه سکوت کنم.

پ.ن۵: این وسط فقط من زیادی بودم. پس می کشم کنار.

پ.ن۶: خداااااااااااااااااااااا... !!! تو باورت میشه؟؟؟؟

پ.ن۷: شاید این پست رو حذف کردم. خدا رو چه دیدی؟؟؟؟

پ.ن۸: به آرزوت رسیدی.... ازم شدی جدااااااااااااااااااااا

پ.ن۹: امیدوارم اگه واقعا همدیگه رو دوست دارین هیچوقت از هم دور نشید.

پ.ن۱۰: خوشبخت بشید. آمیــــــن...

نوشته شده در شنبه 15 دی1386ساعت توسط دختر زمستونی|